เคยรู้สึกว่าคนที่เรารักไม่ว่าจะเป็นเพื่อน พี่น้อง หรือใครก็แล้ว แต่ไม่ใส่ใจเราหรือเปล่าครับ
เคยรู้สึกว่าพวกเขาเหล่านั้นไม่ "ให้" เราอย่างที่เรา "ให้"เขาหรือเปล่าครับ
ถ้าเคยฟังทางนี้ครับ
"เรามักมองคนที่เรารักอย่างที่เราอยากให้เขาเป็น" นี่คือสาเหตุที่ทำให้เกิดความรู้สึกน้อยใจนานาสาระพันข้างต้นขึ้น
เพราะเราคาดหวังว่าเขาจะดีที่สุดสำหรับเรา เราจึงผิดหวังในตัวเขาเมื่อเขาไม่เป็นอย่างที่เราอยากให้เป็น โดยที่เราก็ลืมไปว่าเราเองก็ไม่ได้ดีที่สุดสำหรับเขาเช่นกัน
เพราะเราคิดว่าเขาไม่เคยให้อะไรเราเลยไม่ว่าจะเป็นสิ่งที่เป็นรูปธรรมหรือนามธรรมความรู้สึก
จึงทำให้เราผิดหวังเมื่อไม่ได้รับอะไรจากเขา โดยที่เราลืมคิดไปว่า บางทีเขาอาจจะให้เรามาตลอดก็ได้ แต่สิ่งที่เขาให้ อาจจะเป็นสิ่งที่เราไม่ต้องการ เราจึงรู้สึกว่าเราไม่ได้รับ ในขณะเดียวกัน สิ่งที่เราให้เขาอาจจะไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการก็ได้ลองคิดกลับกันดู
เพราะเราเองคาดหวังอะไรมากมายจากคนที่เรารัก จากสิ่งที่เราใฝ่ฝันต้องการ เมื่อไม่เป็นอย่างที่คาดหวัง
ใครที่ผิดหวัง? >>เราเองไม่ใช่คนอื่น
ใครที่เศร้าใจ? >> เราเองไม่ใช่คนอื่น
ใครบ้างที่รู้ว่าเรารู้สึกแบบนี้ >> เราเองไม่ใช่คนอื่น
หากความรู้สึกหนักอึ้งทั้งหลายทั้งปวงนั้นคือปัญหาแล้ว ตามสมการของ ดร.โรสที่บอกว่า
ปัญหา = ความคาดหวัง - ความเป็นจริง
ดังนั้นวิธีการหลีกเลี่ยงปัญหาที่ง่ายที่สุดคือ "การลดความคาดหวัง"
"พูดง่ายแต่ทำยากครับ"
